Hem ti zanî ke; ’emr kilm o, gureyê luziminî gelek zaf î. Tirê sey mi, ti zî, zanayîşanê xu kontrol bikî, ti go mîyanê malumatanê xu de, sey koyeyê îziman(lodê kolîyan), bêluzum, bênaf, bêmuhîm çîyanê bêruhan vînî. Çunke mi kontrol kerdî, mi çîyê gelek bêluzumî dîyî. Hayo, ê zanayîşê fennî, ê maarîfê felsefeyî, nafin, nurin, ruhdar kerdiş rê xebati lazim a, ke çare bêro vînayîş. Hem ti zî Cenabê Heq ra yew hayîdarî biwazi ke, wa fikrê to zî bitado ser hesabê Hakîmê Zulcelalî, ta ke yew adir, o koyeyê îziman ra no, înan nurin bikero. Maarîfê toyo fennî yo bêluzum, bitadîyo bibo maarîfo îlahîyeyo qiymetdar

   Dostê mino çeqdar! Kê zaf qayîl o ke; ehlê fen ra merdimî sey Xulûsî Begî -ê ke dereceyê îştîyaq de nurê îman û esrarê Qur-an rê muhtaceya xu hîs kenî- vejîyî over. Hem madem Vateyî şe kenî wicdanê to dir qisey bikerî. Her yew Vate, şexsê mi ra ney belkî dellalê Qur-anî ra, xo rê yew mektub, û eczaxaneyê mubarek ê Qur-anî ra yew reçete bihesibni. Pê înan, mîyanê ğeyb de, yew daîreyo hedre ê xoşeberi aki. Hem çi wext ti biwazî mi rê mektub binusi. Eke mi cewab nênuşt zî, xu mecigirni. Çunke, verîna ez mektuban kemî nusena. Hetta no hîrê serrî yo, vera zaf mektubanê birayê xu, mi tena tek yew nuşt.